MIŁOŚĆ...ODPOWIEDZIĄ , JEDYNĄ

Gorejące słońce na niebie,
swymi promieniami nieustannie , 

otula naszą Matkę Ziemię.

Najczarniejsze nawet chmury,
żaru powstrzymać nie mogą,
wiatr je rozwieje, lub z deszczem
ziemię użyźnić pomogą.

Miłość Boża, jak słońce
otula duszę i światło jej daje.
W dni słoneczne i pochmurne
JEST...i kochać nie przestaje.

BÓG MIŁOŚCIĄ JEST ODWIECZNĄ
co przewyższa każdą ciemność.
JEST JEDYNĄ ODPOWIEDZIĄ ,
nawet, na ludzką...nikczemność.

ŚWIĘTOWANIE ZWYCIĘSTWA

Dlaczego zwycięzca
siłę armatnią musi afiszować?
Boi się, czy jest zuchwały
i chciałby teraz,cały świat zawojować?

Jeśli walczył o pokój,
to czemu do wojny prowokuje ?
Świętuje jej koniec
a wojsko do boju szykuje.

Po co budować te arsenały?
Komu potrzebne zbrojeń szaleństwo ?
Jeśli to może zniszczyć świat cały,
to jakież świętować zwycięstwo?

Wojna,to nie są dumne armaty,
Wojna,to straszne zniszczenie.
Porażka rządzących,którzy zgotują
głód,strach i niewinnych cierpienie.

Zwycięstwo to odpowiedzialność
i poważne zobowiązanie.
Niechaj więc każdy przywódca
prawdziwym Mężem Stanu,

nareszcie zostanie.

Niechaj przemyśli swoje działania
i pokojowe poczyni starania.
Niech Boży Pokój w sercach buduje,
wtedy z pewnością
wielkie zwycięstwo zatriumfuje.



Może to moja naiwność ale wciąż mam nadzieję że ludzie mogą budowapokój i miłość między narodami.
Jednak po obejrzeniu obchodów Dnia Zwycięstwa na Placu Czerwonym, przeraził mnie zachwyt tym, co zabija.
To jakaś koszmarna pomyłka w myśleniu człowieka.
Potrzeba wielkiej modlitwy o pokój.

BYŚ WIERNOŚCI DOCHOWAŁA

Tak wiele zranień, Ojczyzno moja,
przez tyle wieków doznałaś,
lecz zawsze, do końca 

Chrystusowi wierną zostawałaś.

On Ciebie ochraniał
i miłością darzył.
Cuda nad Wisłą czynił,
kruszył piekielnych mocarzy.

Matka Twoja z Jasnej Góry

naszą Królową została. 
Ona pragnie, abyś zawsze,
u Syna prawdy poszukiwała

Miłosierdzia Dar dla ludzkości
sam Chrystus Faustynie objawił.
Potem przez Jana Pawła II-go,
wielce Twe imię w świecie rozsławił

Polsko, ojczyzno kochana,
co jeszcze potrzeba,
byś wierności dochowała,
którąś przodkom obiecała ?

Jakże dumna jestem z Ciebie,
lecz tak bardzo się boję,
bo świat każe Ci zapomnieć,
żeś Matką... I masz dzieci swoje !

Ten strach, Panu Bogu zanoszę
i w modlitwie szczerej Go proszę,
Byś dzieci swoje, troską otaczała.
i Prawu Bożemu , wierną zostawała.

DO MOJEGO POLITYKA

Na wszystko chcesz mieć wpływ,
wciąż starasz się dla kogoś.
Lecz, kiedy zechcesz zrozumieć,
że trzeba pracować nad sobą ?

I nie myśl, że jest to proste,
orka na ugorze.
Bez Boga, nic nie zrobisz,
tylko On Ci pomoże.

Jego Słowa, jak rosa
na spaloną ziemię.
A Ciało Jego Pokarmem,
najlepszym dla Ciebie.

Kiedy słyszysz te Słowa,
zamilknij i słuchaj.
Pozwól duszę użyźniać,
Przymiotami Ducha.

Wtedy zrozumiesz co znaczy
służyć bliźnim w pokorze,
bo w Twoim sercu 

na pierwszym miejscu
znajdzie się Prawo Boże.

A żebyś mógł udźwignąć,
ciężary świata tego,
każdego dnia proś Boga,
o Światło Ducha Świętego.

Ja, będę wtedy mogła
zasnąć w nocy spokojnie,
bo będę miała pewność,
że mądry człowiek 

chce troszczyć się o mnie.

WIERZYLI ŻE MY...

Tylko żal...
że ktoś umarł,
aby w ojczyźnie uczciwie się żyło.

Tylko żal...
Że ktoś umarł,
by o tym głośno mówić wolno było.

Tylko żal,
bo wierzył że na próżno nie umiera,
że ci co po nim żyć będą,
ZACZNĄ WRESZCIE
DOBRO I PRAWDĘ WYBIERAĆ .

CZY pozostanie tylko żal? ....

OD GŁUPOTY NAS RATUJ

Kogo w tym kraju zapytać możemy,
jak polskie dzieci wychowywać chcemy ?
Czy komuś jeszcze naprawdę zależy,
na dobrym wychowaniu młodzieży?

Bo dziwne poglądy się pojawiają ,
ze zdrowym rozsądkiem się mijają.
I jeszcze, ktoś je narzucić próbuje,
bo w Europie, tak się praktykuje.

W szkołach, genderyzm chce się panoszyć,
płeć, wybierać mają dzieci.
I to ma świadczyć o wolności?...
A kto im powie o prawdziwej miłości?!

Słowa te pewnie dziwnie brzmią,
ale fakty takie są.
Ludzkiego ciała godność depczą,
o duszy, nawet słyszeć nie chcą.

Czym jest ta wolność, brakiem rozumu ?!
To jest świadome, sumień zniewalanie.
Więc Boże, spójrz na ten Swój świat,
i ratuj nas, od głupoty, Panie.
   

Kwiecień 2015

DUSZA POLSKI

Nie mów kiedy wyjeżdżasz,
że już tu nie wrócisz,
bo kiedy poznasz obce kraje,
w sercu tęsknotę za Polską zanucisz.

Zrozumiesz wtedy, że na Twojej ziemi
jest coś, czego nie umiałeś docenić.
Co normalnym się zdawało,
kiedy się tam dorastało.

Zatęsknisz wtedy do kwiatów polnych,
co kładą dywan na ziemi żyznej
a wonią swoją, niesioną wiatrem,
dają Ci poczuć zapach ojczyzny

Do pór roku, co Twą ziemię,
swoim płaszczem odziewają
i co chwila, wciąż na nowo,
różne barwy jej zmieniają.

Do kapliczek przydrożnych,
i krzyży, co historię pamiętają
I matek, które w majowe wieczory,
litanie przy nich Maryi śpiewają.

Do szlaków pielgrzymich, 

przez które Polacy
w trudzie i znoju co rok podążają,
by dotrzeć do Tronu swojej Królowej,
gdzie swoje troski Jej powierzają.

Możesz cały świat przemierzyć,
pewnie życie jest gdzieś lżejsze,
zawsze jednak potrzebujesz,
Ducha Polski, jak powietrza.

Dzisiaj, wielu podróżuje.
jeden pracy, inny przygód poszukuje.
Ale kiedy powracają,
to z westchnieniem kraj witają.

Oby wszyscy mogli zostać.
Nie bać się jutra i pracę dostać.
Żyć tu spokojnie, na polskiej ziemi.
Na Chwałę Boga z ojczyzną wzrastać.

A kiedy jednak los tak sprawi,
że mieszkać będziesz w dalekim kraju,
nigdy nie oddalaj się od Boga,
byśmy mogli kiedyś,
razem zamieszkać w Raju.